//
archief

Archief voor

Onze gasten

Noot van de redactie: de pagina “Onze gasten” bevat intussen – dit is op datum van Woe 7/7/2010 – al gedichten van Piet Brak (2), Reine De Pelseneer, Norbert De Meyer en sinds vandaag ook van Christina Guirlande. Wie volgt? Update (Do 8/7/2010): Intussen staan ook bijdragen van Jurgen Smit, Miel Vanstreels en van een … Lees verder

Zoektocht

Een berg is het enige echte fietsen, is de gulzige taal van zuurstof lezen met je longen open, is geen eind zien maar een bocht na elke bocht en hopen wensen bidden dat het niet de laatste is want een berg is pas een berg in de beklimming: La Madeleine, Grand Ballon, la Bonette, la … Lees verder

Twitter & Tweet

Zo stel ik mij voor dat elke ronde een piepklein vogeltje (noem het Tsjip of Twitter) meefietst op de schouders van de gele truidrager Zo’n Coppi coppi giallo die uitgroeit tot een adelaar op de Saint-Bernard of Iozard In mijn geboortejaar 1957 ontsnapt uit de balen stro van mijn vader de graspieper verkleedt als strohalm … Lees verder

Het grote Thomas Pips moment (2)

In Sierre Tour de Suisse 14 juni 2010

Pearl Harbor in Morzine

Hier hebben velen op gewacht: de val van Ikaros Lance wegens veel te hoog gevlogen want zeven maal op de Parnassus van de Tour, te veel Amerikaan-Texaan en bijgevolg met een te grote mond. Kortom: te veel gewonnen en als hoogste boom van het peloton al jaren met de wind pal in het gezicht. De … Lees verder

Chasse patat

Chasse patat Boem, tarara Taaramae! ‘k schil mijn aardappels en danseuse altijd in enen keer en dertien haarspeldbochten met mijn ogen op een spleet want ik kan geen bloed zien! Alleen als de aardappel in het plastic teiltje ploft Boem, patat, weer niemand mee doe ‘k ze weer open Ik mag een wens doen de … Lees verder

Jambes de Feu

Vandaag spatte Quatorze Juillet met zijn rood-wit-blauw vuurwerk voorbarig open in het hoofd van Chavanel: aan de eindmeet had hij het over zijn jambes de feu. Sylvain vlamde dus naar boven, iets wat eigen is aan het bezit van vuurbenen, het Station des Rousses werd zijn hemel, met het medaillon om zijn hals kuste hij … Lees verder

Gewoon weer een rit

Het heuvelt in de Ronde, het twittert overal: vandaag verkleint de molen vandaag begint de Tour vandaag vind ik mijn benen vandaag span ik de boog vandaag toon ik mijn bollen vandaag heet alles Côte vandaag roep ik: ‘Pardon, service!’ vandaag verzet ik de Vogezen vandaag heet alles heet totdat vandaag twee heuvels hoog is … Lees verder

Het feest van San Fermin

Chorizo, Lomo en Serrano drie Spaanse wielrenners met gekneusde rib Barredo, Oroz en Moreno drie bergbeklimmers liggend op een snijplank Mes schittert tussen de tanden zoveel tinten rood gedoopt in diepe plas Maria Alonso del Yerro Na het gelag schept Spaanse god opnieuw een wonder: aan Lomo’s staartbeen groeit een nieuwe ham Chorizo bidt Gepekeld … Lees verder

Auf Wiedersehen, Andreas

Voor wielerfreaks is een levensechte renner binnen handbereik altijd lekker meegenomen, je legt dan zo en zonder je te verplaatsen je tifosi-vingers op de polsen van de koers. Andreas Klier was mijn laatste racende Mohikaan, hij woonde op een boogscheut van bij mij, van Deutsche Telekom over Team High Road naar Cervélo was hij mij … Lees verder

Soap

Op televisie loopt na de middag een feuilleton dat Tour de France heet. Nu al drie afleveringen op rij: vlakke rit, vroege ontsnapping, het scenario te voorspellen. Omdat je van vooraf al weet: 10 kilometer voor de meet heeft de groep die vroege vluchters toch weer beet. Alleen nog raden wie van de snelle mannen … Lees verder

Bericht aan den Lezer!

Gezien den aanhoudende hittegolf besloot de directie dezer blog een redactielid uit te sturen naar den Tour de France zelve, ten einde met passend alaam de complete uitdroging onzer coureurs te bestrijden… Wie zou het zijn die hier met zijnen darm doeltreffend het peloton aan het besproeien is, op den weg ergens tusschen Montargis en … Lees verder

Michel Wuyts, uw gids doorheen Frankrijk

Dit is de Tour César. In de Middeleeuwen had deze toren geen dak boven het hoofd maar sinds er helikopters zijn heeft men … sinds er helikopters zijn oogt zo’n dak wel mooi Ook sprinters gaan soms wel uit hun dak Gooien helmen, hersenen en emoties We kijken naar een interview Twee drinkbussen langs de … Lees verder

Gevonden: Snelle benen

Voor één keer knalden de champagnekurken al bij de start in Epernay -noblesse oblige-, een sprankelend startschot waarop de spuit-Pierrot van Spa alleen maar jaloers kan zijn. Daarna de helse tocht door kokende zonnebloemvelden met hoog Celcius-gehalte, het zweetzout zet zich gul af en trekt grillige lijnen op de donkere shirts en broeken, ik krijg … Lees verder

Cav Citius

– voor Allan Peiper – – bij een Tour-heropstanding uit de ‘ doden’ op8 juli – Zaterdag 21 maart 2009, de Primavera tussen Milano en San Remo: een aarzelende lente prikkelt de rennerskuiten tot een orgie van explosieve kracht en demarrages wanneer de Lungomare Italo Calvino zich zoals een zeemeermin van lichte zeden opengooit voor … Lees verder

De helden van het groen (1)

Af en toe neemt brute aanvalskracht de vorm aan van een mensenbeen Been wat houd ik van uw dijbeen Af en toe beneemt been spiersgewijs de adem jaagt het kwik naar helse waarden Iemand gooit een fiets weg Het been verplettert Iemand woekert aan een tekst Het been poot neer Been wat houd ik van … Lees verder

Het grote Thomas Pips -moment (1)

Vierde kruiswegstatie

In de kathedraal van Reims vecht een blauwe engel van Chagall met red hot shirt van Radio Shack Eros Capecchi geeft een rib aan Eva Jesus Hernandez draagt doornenkroon Maar wat weerspiegelt met zijn duizend scherven het roosvenster van het peloton, ruggenwervels met een glans van magenta, kniegewrichten verpakt in lichtgevend groen – explosiegevaar – … Lees verder

Andy

Wijl hier al die met geelzucht besmette heren, pedalerende poëten alsmaar willen demarreren en zich ongetwijfeld dagelijks suf drogeren om ellenlange Tourgedichten te presteren blijf ik liever traag en lui en ga ten rade bij Van Rompuy: “Mister President, god nog aan toe, hoe vang je Schleck in een haiku?” Patrick Cornillie

Cheese!

Archief